Pod jednym dachem

Kiedy po kilku latach naszej znajomości coś zaiskrzyło i zamieszkaliśmy razem,okazało się, że pomimo wielu wspólnych zainteresowań jest coś, co nas bardzo różni - TECHNIKA.

Pozornie ja się z ,,nią" pogodziłam. Komputery - ok, niech sobie są. Internet - fajnie, nasza klasa, wielu znajomych, spodobało mi się. Telefon komórkowy - kiedy przestałam pracować, pozbyłam się go.

Natomiast mój wybranek... zakochany w nowoczesności ciągle szukał nowości. Przy czym znajdował ,,cudowne kable, które czyniły cuda".

Jego fascynacja filmami, gdzie już nic nie było naturalne, czasami wzbudzała we mnie odrazę, nie oglądałam.

Dlaczego ta cieniutka linia jest przekraczana coraz częściej? Patrząc na film zaczynasz się zastanawiać co jest prawdziwe, a co wytworem ,,cudownej techniki".

Odrzucając oglądanie takich filmów, odrzucając telefon komórkowy... czy to sprzeciw pędzącej na oślep rozwijającej się techniki?

Może tylko bunt, przejaw trudności pogodzenia się z nowoczesnością?

Może tylko sentyment?

Smutny widok ulic, gdzie jeszcze przed kilku laty bawiły się wszystkie dzieci, które dziś siedzą przed komputerem i nie jadą do kolegi na rowerze tylko piszą smsa, czy wysyłają wiadomość na gg.

Umiera przyjaźń, rodzi się zazdrość. Kto ma lepszy i bardziej ,,wypasiony sprzęt".

Tyle wynalazków, a w miastach cuchnie spalinami.

Tyle wynalazków, a jednak nie czujemy się bezpieczni na ulicach. Może po to jest ta cała technika, żeby na te ulice nie wychodzić? Wszystko załatwimy naciskając przycisk ,,enter".

Zawsze z dobrym zło idzie w parze.

Wszystko co rozwijająca się technologia daje nam dobrego, jak np. postęp w medycynie, która ratuje życie, jest argumente, który powala wszystkie sprzeciwy wyżej wymienione. Najrozsądniej jednak będzie zapisać się na kurs komputerowy i dotrzymać kroku, by nie zostać w tyle.

Trzeba iść do przodu, nie należy się cofać.

Dziś... posługuję się komputerem lepiej od mego męża.

--

Agnieszka Lemańczyk.